Ik wil gaan importeren, mag dat zomaar?

Importeren lijkt eenvoudig. Je vindt een nicheproduct, regelt een leverancier, spreekt een prijs af en organiseert het transport. In theorie klopt dat. In de praktijk blijkt het vaak minder simpel. Niet omdat importeren verboden is, maar omdat veel ondernemers onderschatten wat het betekent om importeur te zijn. In deze blog leggen we uit wanneer je mag importeren, welke verantwoordelijkheden daarbij horen en waarom problemen zelden ontstaan tijdens het transport, maar vrijwel altijd daarvoor.

Mag je zomaar importeren?

In principe wel. Elk bedrijf dat:

• ingeschreven staat bij de Kamer van Koophandel
• beschikt over een btw-nummer
• een EORI-nummer heeft

mag goederen importeren van buiten de Europese Unie.

Dat klinkt overzichtelijk. En dat is het ook, zolang deze basis op orde is vóórdat je verdere stappen zet.

Wanneer ben je officieel importeur?

Dit punt wordt vaak onderschat. Je bent importeur zodra goederen op jouw naam worden ingevoerd. Dat betekent dat:

• jouw bedrijfsnaam op de douaneaangifte staat
• jij verantwoordelijk bent voor de juistheid van de gegevens
• jij het aanspreekpunt bent voor de douane

Of een leverancier zegt dat hij “alles regelt”, verandert daar niets aan. Voor de douane is er maar één verantwoordelijke partij: de importeur.

Wat houdt die verantwoordelijkheid in?

Als importeur draag je verantwoordelijkheid voor:

• naleving van Europese wet- en regelgeving
• productveiligheid en conformiteit
• correcte documentatie
• de juiste goederencode en waardebepaling

Een veelgemaakte misvatting is dat deze verantwoordelijkheid bij de fabrikant ligt. In de praktijk zien we dat fouten bij controles vrijwel altijd worden teruggelegd bij de importeur.

Heb je vergunningen of toelatingen nodig?

Voor veel producten niet. Maar voor sommige productgroepen gelden aanvullende eisen, zoals:

• CE-markering
• producttesten
• registratie- of meldplichten

Denk aan elektronica, medische hulpmiddelen, cosmetica of speelgoed. Wie deze eisen pas onderzoekt ná productie, loopt het risico dat goederen niet mogen worden ingevoerd of aangepast moeten worden — met alle gevolgen van dien.

Waar gaat het in de praktijk mis?

Bij bedrijven die voor het eerst importeren zien we vaak dezelfde aannames:

• “De leverancier weet dit vast wel”
• “De expediteur controleert dat”
• “Dat lossen we wel op als het zover is”

Deze aannames worden pas getoetst wanneer de zending al onderweg is of aankomt in Europa. Op dat moment is de oplossingsruimte beperkt en zijn de kosten vaak al gemaakt.

Vanaf wanneer wordt importeren risicovol?

Importeren wordt risicovol wanneer:

• verantwoordelijkheden niet vooraf zijn vastgelegd
• compliance pas achteraf wordt bekeken
• kosten en verplichtingen niet volledig zijn doorgerekend
• beslissingen worden genomen op basis van aannames

Dan ben je geen regisseur meer, maar reageer je op situaties die je vooraf had kunnen voorkomen.

Wat is een verstandige eerste stap?

Nog vóórdat je leveranciers vergelijkt of offertes aanvraagt, is het verstandig om helder te hebben:

• welke juridische rol je vervult als importeur
• welke verplichtingen daar direct bij horen
• of jouw product in deze vorm binnen de Europese Unie op de markt mag worden gebracht

Door deze drie punten eerst scherp te krijgen, leg je een stevig fundament onder je importproces. Zo voorkom je dat vervolgstappen — zoals leverancierskeuze, betaalstructuur of transportvorm — worden gebouwd op aannames. Pas wanneer deze basis klopt, kun je met vertrouwen verder.

Veel problemen bij import ontstaan niet onderweg, maar in de voorbereiding. Wil je weten of jouw bedrijf écht klaar is om te importeren?

👉 Check of je importklaar bent vóór je eerste zending

Nu duidelijk is wat er geregeld moet zijn vóór een eerste zending, wordt ook zichtbaar wat het betekent om importeur te zijn. Niet als titel, maar als juridische en praktische verantwoordelijkheid. Wie die rol onderschat, merkt dat meestal pas bij controles of vertragingen.

Door hier eerst duidelijkheid over te krijgen, verschuift de focus van enthousiasme naar bewust kiezen. En dat maakt de volgende stap, leveranciersselectie, wezenlijk anders.

Want als jij verantwoordelijk bent, moet de partij waarmee je werkt dat ook kunnen dragen.